Edges of the Experiment – media

Reviews and media appearances

Center for Land Use Interpretation (US)
 Center for Land Use Interpretation (CLUI), ‘The Lay of the Land’, 2016 issue

«This is an epic book, and a unique animal, in two volumes, in a box. One is full of essays, cultural analysis, graphics, historic maps, images, and information–-a nearly psychedelic encyclopedia of current notions about the landscape of the western USA, touching on important things like Captain Beefheart, California City, early road signage, cactus cell towers, the Hoover Dam, Chinatown, and a lot in between. The other volume is mostly photo-based (the photos of Marie-José Jongerius), serving as a kind of forensic depiction and description of the places and points addressed in the other volume. It’s all over the place, just like the West that is its subject.»


Design Print Impact (US)
‘Notable Photobooks of 2015’, Design Print Impact – best practices in print design, January 13, 2016

«Broken into two distinct volumes, Edges of the Experiment is an atypical example of the photobook. The images in Volume 1 are the heroes of course, but they are amplified by the inclusion of fascinating data and essays intelligently separated into Volume 2 by designer and publisher Hans Gremmen. Including both sides of the narrative presents an encyclopedic view of the American West — dynamic, often misunderstood and certainly exploited.»


de Volkskrant (NL)
‘De 15 mooiste fotoboeken van 2015’, de Volkskrant, December 7, 2015

«Edges of the Experiment is een tweedelig boek over de leugen die het Zuidwest-Amerikaans landschap heet: dat ‘iconische’ landschap met palmbomen, blauwe meren en honingkleurige bergen, bekend uit Hollywoodfilms en fotoseries. Fotograaf Marie-José Jongerius en vormgever Hans Gremmen, beiden Amerikagek, sloegen voor deze tour de force de handen ineen en maakten een uiterst plezierig boek over het handgemaakte landschap van de Verenigde Staten. Niets is echt, maar wat geloven we er graag in! Edges is effectieve myth-busting en sprookje ineen.»


’10 Favorite (and Unusual) Photobooks of 2015′, LensCulture, December 17, 2015

«”Books like this are food for the eyes and the mind. Another fantastic, hybrid photobook that sits neatly between catalogue and artist book,” said Markus Schaden when asked for his favorite books of the year. This unusual project, produced by Marie-Jose Jongerius, investigates the idyllic notion of the American landscape, showing which elements contribute to the iconic landscape, and at what cost they can be maintained. In short, a critical look at the American Landscape as a construct.
____Edges of the Experiment is a two-volume publication. Volume one shows over 60 photographs made over a period of ten years by Jongerius. Volume two is a collection of essays ruminating on the making of the “American Landscape.” The book’s design was singled out by both experts as exemplary. Schaden went so far as to write, “Only Dutch photobook-maker Hans Gremmen could do something like this.”»

Picked by: Markus Schaden, Publisher, Director, The PhotoBook Museum & Karin Bareman, Exhibitions Coordinator, Autograph ABP


New Dawn (NL)
New Dawn Paper, December 12, 2015

«In de ochtend bruinen of surfen aan het strand. In de middag, een paar kilometer verderop, skiën in de bergen. Maar ook, groene voortuinen en grasveldjes in de woestijn van Los Angeles en de saguaro cactus die tegenwoordig wordt voorzien van tracking devices, omdat ze anders, door hun hoge populatiegehalte, worden gestolen. Voor ons, Nederlanders, onwerkelijke gebeurtenissen; in Amerika dagelijkse kost.
____Marie-José vertrok naar Amerika om daar foto’s in opdracht te schieten. Daar raakte ze zo geïntrigeerd door het landschap -waarin ze fictie en werkelijkheid hand in hand zag gaan- dat ze haar koers wijzigde. Haar serie Edges of the Experiment werd geboren: een tienjarig project waarin ze op zoek ging naar de dunne grenslijn tussen natuur en beschaving; naar de grenzen van het gemaakte landschap. Vier jaar lang woonde ze daadwerkelijk in Amerika, daarna bezocht ze het land met grote regelmaat. Ze deed veel research naar het onderwerp en verzamelde dozen vol geschreven teksten en artikelen.
____Edges of the Experiment is gebundeld tot een tweedelig boek. Het eerste exemplaar laat ons meer dan 60 geschoten beelden zien. Hoofdstukken zijn hier geordend in plaatsnamen. Elk onderwerp heeft zijn eigen bijschrift waarin gereflecteerd wordt op dat wat we zien. Ook wordt er een koppeling gelegd met andere onderwerpen; alles lijkt verbonden te zijn. Het is geschreven door Raymond Frenken die het Amerikaanse avontuur van Marie-José nareisde via het internet. Hij lijkt er in zijn geschreven stukken dan ook daadwerkelijk bij te zijn geweest.
____Het tweede exemplaar bestaat uit essays geschreven door verschillende mensen als Rixt Bosma, Jeremy Rowe en Elian Somers. Het onderwerp, het gemaakte landschap, wordt hier vanuit verschillende invalshoeken en disciplines omschreven.
____Beide boeken kenmerken zich door de gelaagdheid die het onderwerp met zich mee brengt. Vooral water is een terugkerend en dualistisch thema. Er is steeds meer schaarste aan deze primaire levensbehoefte door klimaatverandering en een steeds groter wordende samenleving; de reservoirs raken op. Toch blijven de Amerikanen het gebruiken voor handelingen als het besproeien van grasvelden in de woestijn en het blussen van branden in bosdorpen die veelal per ongeluk door mensen worden aangestoken.
____Ook opvallend is het gestructureerde en heldere karakter van de boeken, vormgegeven door Hans Gremmen. De nauwe collaboratie met Hans en andere namen zien we goed terug in de al eerder genoemde invalshoeken. “Maar” zegt Marie-José “dat doet het landschap met je; alles is verbonden met elkaar, film, muziek, werkelijkheid en fictie.”»


Photobookstore Magazine (UK)
Ollie Gapper, ‘Edges of the Experiment: an interview with designer Hans Gremmen’ (introduction), Photobookstore Magazine, September 1, 2015

«Reading a snippet or even a single, entire essay may leave one confused as to the overarching premise of the book. (…) The book covers a lot of ground in its forensic investigation of the American (south) West – an approach that would leave many stifled by the sheer scope of topics to be covered and sub-topics therein. But rather than be paralyzed by this the book picks and chooses its areas of interest in an almost arbitrary manner, building, throughout the course of reading, a real Sebaldian sense of fluid narrative and rigid structure.
____As a fan of Sebald and films like The Phantom of Liberty it was rather easy to fall into the world The Edges of The Experiment builds within its intricately designed pages. Somewhere between the wonderful photographic work of Marie José Jongerius and the precise design and research work of Hans Gremmen there exists a vacuum of intense curiosity that has no qualms with asking “why?” over and over again until its own peculiar hunger is satisfied. After that it’s your own hunger that has been awakened and left yearning for more.»

For the interview with designer/editor Hans Gremmen by Ollie Gapper, continue here.


Conscientious Photo Magazine (US)
Jörg M. Colberg, Conscientious Photo Magazine, July 6, 2015

«A few years ago, I wrote an article for one of this website’s earlier incarnations, lamenting the often overly conservative and thus unimaginative layout and design of most photobooks. How times have changed! Old habits die hard, of course. Some publishers still publish books that were put together in such a mind-numbingly boring way that they suck all the life out of the photographs. But the pendulum has also swung into the opposite direction, with other publishers either adding design to otherwise utterly forgettable books as essentially sales gimmicks, or by giving their designers ten cups of coffee to drink and the freedom to do whatever the hell they want. That’s really not what I was asking for back then, either. Regardless of whether you ignore what design can do for your book or you add design as an afterthought, you’re essentially doing your book a severe disservice. And this is becoming more and more obvious, given how many smart and well-designed photobooks are being produced these days.
____One of the publishers that has been consistently sitting in the sweet spot of photobook design is Fw:Photography. It would be tempting to say that of course that’s the case, given it is run by a photobook designer, Hans Gremmen (find an interview I did with him in 2011 here). But that would be too simple. Fw:‘s books succeed not because of the willingness to apply cutting-edge design, but because of an awareness of what role design has to play in the process. And that’s a pretty big difference (which, typically, separates good photobooks from over- or underdesigned ones).
____My feeling is that many people would not consider Marie-José Jongerius‘ Edges of the Experiment as a photobook. A two-volume set with multiple authors, the books feature copious amounts of text, and for many people, there appears to be some threshold where “too much text” turns a photobook into… Who knows? I personally don’t have that problem at all. You could conceivably make a photobook with just one picture and hundreds of pages of text, and I’d consider it a photobook, provided the weight would be pulled by that one image. That is, after all, what makes a photobook a photobook: the pictures do most, but not necessarily all of the heavy lifting.
____And there really is no recipe how to approach this, either. Just like in the case of design, you will have to figure it out for your photographs in question. That said, though, there often are different solutions available, different ways to make a photobook from a set of photographs, where one might not be better than the other. So things might then boil down to a question of taste. In other words, if you don’t like text in your photobook, that’s fine, but you can’t make that the definition of what a photobook is, because other people see this differently. That is, after all, what makes the world of photobooks so interesting (which kind of brings me back to my lament from a few years ago: how utterly dreadful to live in a world where the only accepted model for a photobook is what I called “a gallery show on paper”: blank page, picture, blank page, picture, etc., with all talk then about whether there should be — gasp! — captions or page numbers).
____Given I got that out of the way, the reader could approach Edges of the Experiment like a gallery show on paper by simply just ignoring the second volume plus all the text in the first one. That first volume features a large number of photographs taken by Jongerius in the American West (mostly California, with a few other states also being represented). Of course, anyone familiar with the history of photography and photobooks knows that the American West has been and still is fertile and well-trodden territory. This is not to say that there isn’t a story to be told any longer. But the challenge also becomes how to tell whatever story it is you got.
____Yet another photobook with pictures of the American West might have been, well, just another one for the pile. How do you make this more interesting? I have no way of knowing whether this is the kind of consideration behind the form behind Edges of the Experiment. But here, its makers expanded the idea of approaching the West by adding a plethora of information around Jongerius’ photographs.
____An expanded index runs through the first volume, in which you get additional information, written by Raymond Frenken, about whatever is depicted in the photographs (much of it centering on water, of course). In fact, if you were so inclined you could simply ignore the photographs and just read the text — it’s not only very informative, but also incredibly well written.
____Volume 2 expands the general approach even further, with a variety of artists/writers looking at the land in question, the American West, using a plethora of different approaches, essentially making the final product an experiment itself: how far can you take the idea of a photobook? How far can you expand your ways of looking at a piece of land and trying to derive meaning from what you find? Quite far, as it turns out.
____Given the preceding, the reader who has made it this far is probably more likely to have developed an interest in Edges of the Experiment than all those who stopped reading earlier. Maybe this set is your cup of tea, maybe not. To bring this all back to where I started from, here’s the thing about good design, though. Good design will make your engagement with a photobook a lot more pleasurable. It won’t succeed in convincing you of the exact opposite of what you believe in. But it will allow the viewer to have more of an open mind about what is being offered. And that, ultimately, really is (or at least should be) the way photobooks can be thought about: they have something to offer, a proposition for how to see something in — ideally — a slightly different light. Edges of the Experiment succeeds brilliantly doing just that.»

Edges of the Experiment; photographs by Marie-José Jongerius and other artists; essays by Raymond Frenken and other writers; 2 volumes, 340 pages; Fw:Photography; 2015


Dutch Design Awards (NL)
Finalist category ‘Communication’, Dutch Design Awards, June 8, 2015

«Een intensief en langlopend onderzoek dat heeft geresulteerd in gedegen redactionele artikelen. De onderwerpen zijn relevant, de artikelen worden met overtuigingskracht gepresenteerd. Er spreekt toewijding uit elk aspect van de publicatie. Het betreft hier een zelf geïnitieerd project; de commissie spreekt haar bewondering uit voor het feit dat ondanks de financiële risico’s die daaraan kleven, de diepte werd gezocht.»

«An intensive and long-term research that has resulted in solid editorials. The topics are relevant, the articles are presented with conviction. In every aspect, the publication expresses commitment. The project is self-initiated; the committee expresses its admiration for the fact that profundity was sought, despite the financial risks attached.»


NPO Radio 4 (NL)
Opium op 4, NPO Radio 4, May 27, 2015

Marie-José Jongerius interviewed by Jan Mom, live performances by Quatuor Ébène, and other contributions (90 minutes); radio show on Dutch national classical music channel.



Vrij Nederland (NL)
Henk van Renssen, ‘De rand van het Westen. Mythisch landschap’, Vrij Nederland, May 16, 2015

Het is een mythisch landschap dat Marie-José Jongerius vastlegde in het uiterste zuidwesten van de VS. Death Valley, de Mohave Desert, Eagle Mountain, Grand Canyon. Maar wat schuilt er achter dat scherm van mythes?

«Bret Easton Ellis, Dennis Hopper, David Byrne – door haar portretten van zulke beroemdheden mocht fotografe Marie-José Jongerius met een beurs naar de VS. Maar in de viereneenhalve jaar dat ze woonde in Santa Monica, vlakbij Los Angeles in het uiterste zuidwesten van de Verenigde Staten, raakte ze niet geboeid door het leven van de rich and famous daar, maar door wat ze onderweg naar haar fotoshoots aan zich voorbij zag trekken. De woestijn en de eenzame bomen. De kale bergen en het lege asfalt. De hete lucht. Een ton met water met een vlag erop. Het was een mythisch landschap, realiseerde ze zich. Death Valley, Monument Valley, de Hoover Dam, de Mohave Desert, Las Vegas, Eagle Mountain, Grand Canyon: die woorden kun je niet horen zonder aan films en foto’s te denken, aan wildwestverhalen over ontberingen en overleven, aan de moderne popcultuur die weer naar die verhalen verwijst om een beetje ruig over te komen. Joshua Tree: een album van U2 met op de cover zo’n woestijnportret van Bono, door collega Anton Corbijn, of een nationaal park? En wat kun je daar vinden? Wat schuilde er achter dat scherm van mythes, daar waar je, in Jongerius’ woorden, ‘het einde van de laatste nieuwe civilisatie’ vindt?

Een beetje mens
Zo ontstond het idee voor Edges of the Experiment, een dubbelboek, gemaakt in samenwerking met ontwerper Hans Gremmen en schrijver Raymond Frenken, over deze rand van het Westen, waar mens en natuur op het scherp van de snede met elkaar strijden. In het ene boek, The Making of the American Landscape, essays over hoe die Amerikaanse oermythes zijn ontstaan plus allerlei mooie illustraties (let op die foto’s van Lego-cactussen!). In het andere de indringende landschapsfoto’s van Jongerius.
____Wat zien we daarop? Op het eerste gezicht: heel veel natuur en een beetje mens. Een verwaaid gebouwtje in een woestijn. Een vlag in een leegte. Een paar bootjes in een groot meer omgeven door lege bergwanden. Een rijtje rode boeien in een ander meer. Hier lijken we ons inderdaad te bevinden aan het einde van de door mensen bewoonde wereld, in een hete en desolate omgeving waar alleen een paar eenlingen zich wagen.
____Die zijn alleen geen lonesome cowboys meer, of dappere kolonisten uit het oosten, maar de vluchtelingen uit het zuiden. Die watertonnen met vlaggen worden her en der in de woestijn neergezet door Amerikaanse activisten om ze te helpen met hun levensgevaarlijke illegale tocht over de grens. Een veel minder mythisch verhaal dus, maar des te reëler.

Er bevindt zich nog meer achter dat mythische scherm. Want sommige landschappen op deze foto’s lijken wel wild, maar zijn in feite net zo aangelegd als een willekeurige tuin in de Amsterdamse Watergraafsmeer. Het Diamond Valley Lake in Californië, op de laatste foto, is bijvoorbeeld geen natuurlijk meer, maar een waterreservoir om steden van water te voorzien. Om het aan te leggen, is een complete berg verplaatst. Hier toont de mens zich dus toch behoorlijk wat sterker dan de natuur, die machteloos staat tegenover zijn bulldozers. Kijk ook naar de Buena Vista Golf Course: een groene oase in de woestijn, kan zomaar. Kost een duit (driehonderdduizend dollar per jaar aan water, komt uit die reservoirs), maar dan heb je ook wat: een imponerend resort voor de ultrarijken van Californië.
____De natuur is hier een decor geworden en een gebruiksvoorwerp. De rest is lege ruimte.

De droogte
Maar dan hebben we nog die allereerste foto. Het meer met de witte rand. Ook dit is een waterreservoir, Lake Mead achter de Hoover Dam, dat Las Vegas van water voorziet. Die witte rand laat zien hoe ver het water er de afgelopen vijftien jaar is gezakt: bijna veertig meter. Oorzaken: de droogte die dit deel van de VS al jaren teistert als gevolg van de klimaatverandering, en simpelweg overuse: het groeiende Las Vegas slurpt veel te veel op. Hoe lang gaat dat nog goed? Een geruchtmakend onderzoeksrapport schat de kans vijftig procent dat het meer in 2021 onbruikbaar is geworden.
____Is de mens hier eigenlijk wel de baas? Of lijkt dat maar zo? Deze foto’s doorbreken oeroude mythes om te laten zien dat de mythische strijd tussen mens en natuur op een ander niveau nog altijd voortduurt.»

Marie-Jose Jongerius, Hans Gremmen en Raymond Frenken, ‘Edges of the Experiment’, Fw:Books, € 50,–



de Volkskrant (NL)
Merel Bem, ‘De mooie leugen van het Amerikaanse landschap’, de Volkskrant, May 15, 2015

Het typisch Amerikaanse landschap is een constructie. Mooi, dat wel, maar een leugen,
toont Marie-José Jongerius in haar foto’s.

«Kijk dat uitzicht eens. Dwars door grijs uitgeslagen woestijngrond en omgeven door honingkleurige bergen en heuvels van dof graniet meandert een gouden rivier. Wilt u een foto maken, doe het dan hier, doe het nu, in dit warme licht. Beter wordt het niet.
____Marie-José Jongerius deed het. In 2004 fotografeerde ze vanuit een hotelraam in Las Vegas wat zich voor haar ogen uitstrekte. Geen ‘echt’ landschap, maar een geconstrueerd geheel van daken, schuin en plat, een stukje bewolkte hemel en achteraan een deel van het glinsterende Mandalay Bay Hotel, dat obsceen grote, spiegelende gebouw, dat iedereen wel kent van ansichtkaarten en reclamefoto’s, waarop de lucht altijd strakblauw is en de palmbomen fier rechtop staan. Op haar foto weerspiegelt het gouden hotel in de stroompjes regenwater op het platte dak op de voorgrond.
____Het is een vreemd beeld. Het past op het eerste gezicht niet bij de rest van de foto’s die Jongerius in het westen van de Verenigde Staten maakte, in Californië, Arizona en een deel van Nevada. Die foto’s zijn nu gebundeld in de pas verschenen tweedelige publicatie Edges of the Experiment. The Making of the American Landscape, die Jongerius samen met vormgever, uitgever en Amerikagek Hans Gremmen maakte.
____Het eerste deel is gewijd aan haar foto’s en dat zijn toch vooral beelden van typisch Amerikaanse landschappen met bekende namen als Death Valley, Sierra Nevada, San Bernardino, Great Salt Lake, Monument Valley, Joshua Tree, Lake Mead en Whitewater: uitgestrekte woestijngebieden met kenmerkende elementen als kaarsrechte cactussen, palmbomen die als parasols uit het witte zand steken, blauwe meren, rechte wegen met luchtspiegelingen erboven, grillige rotspartijen en roestige jaknikkers.

Tegelijkertijd vat die ene afwijkende foto van het stedelijke uitzicht in Las Vegas de hele publicatie en het uitgebreide onderzoek daaromheen samen. Een metaforisch beeld? Wie weet. Ik las er in elk geval dit in: de gedachte dat het Zuidwest-Amerikaanse landschap zoals iedereen dat kent – of je er nu zelf geweest bent of je informatie haalt uit Baywatch, Hollywoodfilms en de 19de-eeuwse foto’s van Timothy O’Sullivan – een regelrechte leugen is. Maar wel een mooie leugen, een waarin je met liefde wilt geloven (honingkleurige bergen! gouden rivieren!) en die je in stand zou willen houden omdat-ie zo tot de verbeelding spreekt.
____Dat befaamde landschap, ontdekte Jongerius, is een experiment. Een droomconstructie, net als de idylle op het dak in Las Vegas. Nu is elk landschap dat in feite, omdat het altijd wordt gevormd door zowel natuurlijke elementen als menselijk ingrijpen.
____Maar in de kurkdroge gebieden vlakbij de Grote Oceaan ging men wel erg ver. Hier werden meren gegraven, reusachtige dammen gebouwd en honderden kilometers lange aquaducten aangelegd. Je kunt er skiën terwijl de thermometer mediterrane temperaturen aangeeft en het gras van de golfbanen is er groener dan dat van de buurtstaten.
____De iconische palmboom langs de boulevards? Atypische flora voor Californië, waar doorgaans geen druppel regen valt, terwijl de palm juist een dorstige klant is. De boom werd voor de Olympische Spelen in 1932 geïmporteerd, waarna hij uitgroeide tot hét symbool van flanerend Hollywood en omstreken.

De bekende saguaro-cactus? Komt oorspronkelijk alleen voor in een deel van Arizona en Mexico, maar werd op grote schaal uit de woestijn gejat en elders geplant, zodat het ding (zo’n lange piel met ragfijne goudkleurige stekels) uitgroeide tot alweer een icoon van het zuidwesten.
____Het landschap klopt niet – Jongerius voelde het aan haar water toen ze er langere tijd verbleef. Zo groen, zo weelderig, zo puur gericht op gemak en esthetisch genot van de mens, hoe is dat mogelijk in zo’n extreem klimaat?
____Ze volgde de weg van het water en bezocht plekken waar de rigoureuze ingrepen van de mens zichtbaar zijn. Die plekken, vaak aan de randen van de bebouwing, niemandsland, grensgebieden – die plekken fotografeerde Marie-José Jongerius, op zo’n manier dat meestal meteen duidelijk is wie hier de baas is: de mens over de natuur.
____Een bouwput, afgezet met geel lint, nabij de typerende vierkante rotspartijen van Monument Valley. Een uitstekend bezoekersplatform bij de Grand Canyon. De beroemde saguaro-cactus achter een manshoog hek. Je herkent de plekken onmiddellijk, maar Jongerius legde een extra laag over de perfecte ansichten en filmstills heen. Ze deed een stap achteruit en fotografeerde welke kunstgrepen nodig zijn om dit allemaal te behouden ten behoeve van – tja, van óns.
____Want dat is de crux van Edges of the Experiment en daarover gaat het tweede deel van de publicatie: dat onechte, totaal gecultiveerde en desondanks ‘oer’-Amerikaanse landschap is compleet verweven met de beeldcultuur. Het werd door honderden fotografen en filmmakers in ons collectieve geheugen gestanst en daarom willen we graag dat het eruit blijft zien als we denken dat het eruit hoort te zien: als een eeuwige plek. Hoeveel milieuproblemen en aardverschuivingen dat ook met zich meebrengt. Sommige dammen beginnen het te begeven en het water raakt langzaam op, maar Los Angeles zonder palmbomen en groene oases? Ondenkbaar. Dan klopt het plaatje niet meer. Zo houden landschap en beeld elkaar in een eindeloze cirkel gevangen, omdat de een niet voor de ander wil onderdoen. Hoe lang nog?

Schat aan informatie
In mooie essays (van onder anderen Amerika- én filmkenners Raymond Frenken en Taco Hidde Bakker) en vooral allerhande beeldmateriaal, van oude filmfragmenten waarin het Amerikaanse woestijnlandschap een grote rol speelt (Chinatown, 1973) tot grafieken, luchtfoto’s en archiefbeelden, biedt dit tweede deel een schat aan informatie over het onderwerp. Jongerius’ foto’s dienen daarbij steeds als vertrekpunt, als kopstations van waaruit diverse referentiesporen lopen.
____Het is effectieve (en prachtig vormgegeven) myth busting. De makers van Edges maken korte metten met de sprookjes omtrent dat ‘archaïsche’ landschap. En toch.
____Toch kunnen ook zij, opgegroeid met en deels gevormd door Amerikaanse series, films en foto’s, de romantische blik niet helemaal opzijschuiven. De liefde voor het geconstrueerde, misleidende en fotogenieke American West is desondanks gebleven, dat merk je aan alles. Wat heet. Wie een onbeduidend daklandschap zo kan fotograferen dat de fantasie ervan op hol slaat, die is nog niet van zijn geloof gevallen. Het maakt het geheel gek genoeg alleen maar geloofwaardiger.»


Fabrizio Gallanti, ‘Marie-José Jongerius re-examines the American landscape’, Abitare, May 2015

In her new elegant two-volume set the Dutch photographer Marie-José Jongerius tells the story of her ten-year exploration of the American landscape

«In “Edges of the Experiment, The Making of the American Landscape” the Dutch researcher and landscape photographer Marie-José Jongerius explores the photo book format. The publication consists of two volumes held together in a box that, as is often the case with Dutch publications, distinguishes itself through its graphic elegance and experimentation with different papers that underline the various elements of the project.
____The nearly sixty photographs, which were shot over more than ten years of explorations in the vast American landscape, are accompanied by an impressive collection of essays whose topics vary widely, but are all fascinating. They range from discussions of images of the desert in John Ford’s films, to the use of the cactus known as the Joshua Tree in Rock iconography, to the history of 19th century cartography in the Wild West.
____Jongerius’ images are the jumping off point for the many reflections in these passages. On the one hand her work conveys a fascination with the sublime generated by the American landscape. On the other hand it reveals how grand construction projects, sometimes massive in their scale and in other cases less visible, have determined the accessibility and development of the country. Without railroads, highways and clean water supply systems this land would still be a wilderness. Extremely complex infrastructure and maintenance projects are required to keep up its idyllic appearance.
____This book follows in the photographic tradition of the “New Topographics” exhibit of 1975. In it young photographers (who have since become well known) like Robert Adams, Lewis Baltz and Stephen Shore shattered the myth of the “naturally wild” American landscape and revealed the human manipulation behind it. The image, shot in 2004 in California, of a news station truck with its precariously high antenna parked in front of a hillside recently devastated by fire represents the culmination of Jongerius insightful search.»


Pedro Silmon (UK)
Pedro Silmon, April 3, 2015

«Marie-José Jongerius’ Edges of the Experiment is, at first sight, a bleak, two-book, boxed set about a bleak subject – America’s ruination of its western landscape, via its unquenchable thirst for water and development in areas where it is naturally scarce. However, somewhat contradictorily, the matter-of-fact images, the non-precious layout treatment and spare packaging contrive to deliver a washed-out, grungy kind of beauty.
____Eschewing luxury, the books and slipcase are in various grades of recycled paper or board, while foil-blocking is used as an ironic gesture on both covers. The project’s editor and ‘curator’, Hans Gremmen, who received a Gold Medal in the Dutch Design Awards for his work on the book Cette Montagne C’est Moi (2012), was also responsible for the design of the complete package. Its feel – the way it is assembled, the layout and typography – has the mainland Northern European design aesthetic, literally, written all over it. More mood-board than structured non-fiction publication, this is collaborative collage, or printmaking in book form. It’s a publishing project, but also an art event and a design project, in which photography, design, journalism, history, and ecological protest, all form a part, and to which 17 international writers and artists, a curator, two architects, a translator, two photographers and an editor/designer have contributed.
____Photographer and researcher, Marié-José Jongerius, is based in Amsterdam. In her studiously calm, simple documentary landscape pictures, over 60 of which, produced over a 10 year period, appear in volume one of Edges of the Experiment, she ‘looks for boundaries, limits and edges between nature and the man-made world.’ Volume two is a collection of essays about the making of the American landscape, illustrated with a wide variety of diverse imagery that includes simple, and beautifully-drawn food production and surface water diagrams, stills from Roman Polanski’s film Chinatown (1974) and westerns, Playmobil cactus scenes, maps, ariel survey photographs, and a portrait of musician Captain Beefheart, among many others.»


Amsterdam FM (NL)
Robert van Altena, Springvossen, Amsterdam FM, March 31, 2015

One hour of radio dedicated to Edges of the Experiment: photographer Marie-José Jongerius and designer/editor Hans Gremmen interviewed by Robert van Altena for weekly radio show Springvossen (in Dutch).


25 Books (DE)
Hannes Wanderer, 25 Books, March 28, 2015

«Ein sehr spannendes 2-bändiges Werk, das sich vielschichtig mit der Entwicklung amerikanischer Landschaften auseinandersetzt. (…) Ein außerordentlich gehaltvolles und schön gestaltetes Werk. Der erste Band zeigt 60 Fotografien, aufgenommen von Marie-José Jongerius im Lauf von 10 Jahren. Aufnahmen, die an der Schnittstelle zwischen Natur und Zivilisation die teils kaum sichtbaren oft aber brachialen Eingriffe durch Industrie, Landwirtschaft, Tourismus thematisieren. Band zwei versammelt Texte zur Mythologie amerikanischen Landschaft von Matthew Coolidge, William L. Fox, Hans Gremmen, Taco Hidde Bakker, Mark Pimlott, Warren Techentin, Raymond Frenken und anderen begleitet von historischen Aufnahmen seit den Anfängen der Fotografie bis in die Jetztzeit.»

«A very exciting 2-volume publication dealing with the complex development of American landscape. (…) Rich in content and beautifully designed. The first volume presents 60 photographs taken by Marie-José Jongerius over the course of 10 years. Pictures, that focus on the interface between nature and civilization, highlighting the sometimes barely visible but more often violent interventions through industry, agriculture, tourism. Volume two is a collection of essays about the making of the American Landscape, with texts by Matthew Coolidge, William L. Fox, Hans Gremmen, Taco Hidde Bakker, Mark Pimlott, Warren Techentin, Raymond Frenken and others accompanied by historical pictures since the dawn of photography to the present day.»